Zamanın bir yerinde seni bekliyorum


Elimde çoktan solmuş bir karanfil
Yüreğimde durmadan kanayan bir sevgi
Tılsımı çoktan sönmüş bir bekleyiş var gecelerde
Ay habersizce küsmüş güneşe
Güneşse vefasız karanlık gecelerde
Bense inan
Zamanın bir yerinde seni bekliyorum

Hafif hafif okşarken rüzgar benliğimi
Ağlama gözlerim diyorum yağan yağmura
Bitse de bilinen tüm umutlar
Sinede çekilmiş acılarla ben benim
Ve ben kahırlara mahkum bir bedenle
Zamanın bir yerinde seni bekliyorum

Eğer başım öne eğikse
Bu kara kışların, bu yılların yorgunludur
Yoksa yalnızlığın, acıların hediyesi değildir
Biz ne ayrılıklar, ne yalnızlıklar yaşadık
Böyle kolay omuz bükmek olmaz
Gün gelir güler gözlerimiz
Ve ben hala
Zamanın bir yerinde seni bekliyorum

Fatih KUyucu