Unutacaksın... Ömür boyu sevgisini verebilecek birini bulduğunda adımı bile...
Ve inan bitanem unutulmak çokda acıtmıyor canımı eğer sen mutlu olacaksan...
unut beni canımın içi...
sil adımı o elmas kalbinden başka bi meleğin adını yaz silmen gerekmeyen..
unut beni kalbimin en değerli üyesi...
sil bütün belleğinden beni öylesine mutlu günler yaşa ki; hatırlama bu günleri...
unut beni ilk fatihim tek olmasını istediğim, imkansızlıklarda sevdiğim...
unut ki; canını acıtmasın ne adım ne hatıralarım...
Asla istemem adımı andığında yüreğinin karalar bağlamasını..
bir iz kalacaksa benden sana hatıra
sadece olmak isterim ufacık bir tebessüm dudaklarında...
Sil beni önce gecelerinden sonra gündüzlerinden...
sil beni önce yüreğinden sonra benliğinden...
Sil beni önce geleceğinden sonra mazinden...
sileceğim bende seni... zaten silmek için yazmamışmıydık...
sileceğimizi bildiğimizden sayfalarca yazmamıştık...
ömrümüzde birbirimiz için birkaç sayfa olarak kalacağız...
az ve öz...kısa ama her satırında mutluluk kokan gül yaprakları serpiştirili...
sil beni gözümün nuru...
Belki biraz silinmişliğin izleri kalacak, onlarda zamanla yeni yazılan mutluluk satırlarıyla yok olacak...
Sileceğim bende seni canını acıtmamaya çalışarak, usulca göze görünmeden yok olarak...
Çok zor olacak, istemeyerek, kanlı yaşlar dökerek...
Belki bazen silmekten vazgeçeceğiz, durup tekrar gözden geçireceğiz bu kararı
ama her seferinde ayrılığın kaçınılmaz olduğu, vuslatın imkansızlığı hançer gibi saplanacak yüreğimize...
Halimiz takatimiz olmadığı halde devam edeceğiz
bu dayanılmaz yolculuğa...
çöllerde susuz kalıp yanacağız...
ayazda güneşsiz kalıp donacağız...
Yolun sonunda ışığı göreceğiz... İlahi bir ödül ile ödüllendirileceğiz...
Doğruyu seçtik Rızayı İlahiyi istedik...Geleceği Mevlamıza havale ettik...Kaynakwh webhatti.com:
"KADER BEYAZ KAĞIDA SÜTLE YAZILMIŞ YAZI,
ELİNDEYSE GELDE AYIR BEYAZDAN BEYAZI"
dediği gibi Necip Fazılın ayırt edemeyiz yazıyı.. Ancak yazan bilir yazılanı... tek çare
kaderi yazana havale edip beyazların ayrışmasını beklemek...
Beyaz beyazdan ayrıldığında aydınlanacak yolumuzda...
Eğerki beyaz yazıdaki kaderim sen isen
doğru zaman ve doğru mekanda yine karşılaştırır Rabbim...
Lakin benim kaderimde sen, senin kaderinde ben yoksam; dağlarıda delsek, çölleride geçsek,
tüm yolları denesek nafile...
kaderimdeysende değilsende... öyle yada böyle hep en özelsin...
Bazen esen rüzgarlar getirecek kokonu...
Bazen yağan yağmur getirecek gözyaşını...
Bazen doğan güneş getirecek yüreğinin sıcaklığını...
Bazende fırtınalar getirecek yüreğindeki kara bulutları...
Sakın korkma dağılacak kara bulutlar birgün rengarenk gökkuşağı çıkacak...
Her ne olursa olsun seni bu yürekten çıkaramayacağımı biliyorum.
Kimbilir belki bu kalbin ilk ve tek fatihi olarak tahtında oturacaksın..
Belkide kilitli kapılar arkasında kırk kat kitlenmş sandıklarda, sadece ikimizde
saklı olan şifrelerle şifreleyip saklayacağım yüreğimin en kuytu fakat en huzur dolu
sadece tebessümlere, biraz buruk ama nefret içermeyen, sıcak ama yakmayan gözyaşlarımın
gizli olduğu en en değerli köşesine.......
İnsanlar beni yaraladığında, yaşamaktan yorulup sebepsiz kalığımda çekileceğim huzur
köşeme...Belki yaş olup döküleceksin gözlerimden ama asla yakmayacak yaralı yüreğimi...
Süzülüp aktğın her hücreme şifa dağıtacaksın... Dudaklarımda tebessüm olup açacaksın...
Ellerimi açtığımda zikredilmesi vacip olan duam olacaksın...Son nefese kadarHep hatırlanacaksın, unutulamayan olarak kalacaksın...
Bakma öyle, sus artık diyen gözlerle...
Belki sana son yazışım yüreğimi kelepçelediğim gibi belki ellerimede kelepçe takarım...
Sen mutluluğuma engel bariyer değil ancak ve ancak sebep yada destek olabilirsin...
Sen günahlarımın, hatalarımın sebebi, teşviki değil ancak engelleyici, kuvvetli bir
nehyedicisi olabilirsin...
Kaybediyorum seni... Bu kaybediş madden; manen hep yanımda olacaksın en umulmaz anlarda,
en yanlız en çaresiz kaldığım zamanlarda hep yanımda hissedeceğim yüreğini...
SENİ SEVME GEREKÇEM; KAYBETMEMİN GARANTİSİ CANÖZÜM!
Garantinin bedelini ödeme vakti geldi bedeli sensin gözümün feri...
Ömrümden kısacık anların, mutluluk dolup taşan zamanların bedeli çok ağırmış,
sebebini yitirmek varmış sonunda, nihayetinde ayrılık varmış...
Lakin bu ayrılık bu yitiriş bedenlere ait ruhlar hep beraber olacak...
zaten yüreğimizle ruhumuzla sevmemiş miydik?
Yüreğimin ruhumun en ıssız en fakir ama en sıcak en huzur dolu köşesinde saklayacağım seni...
Sense yüreğinden beni attın sansanda en karanlık köşesinde saklanacağım...
Kalbin boşken ortaya çıkacağım, yaşlı gözlerine tebessüm konduracağım...
Kapılarını başka birine açtığında, köşeme çekilip sessizce yok olacağım...
Ellerimi açıp mutluluğun için yalvaracağım...
