Şairliğim Öldü Yokluğundan Ağlasın Şiirlerim / Arzu Karadoğan

Seçenekler

Arama

Konu: Şairliğim Öldü Yokluğundan Ağlasın Şiirlerim / Arzu Karadoğan (Okunma Sayısı 180 defa)	Seçenekler	Arama
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

« : 14 Haziran 2011, 20:55:52 »

DiLEM

Sevda Masalları
Administrator

Çevrimdışı

Cinsiyet: Bayan

Mesaj Sayısı: 2503

Üşür yorgun umutlarımdan arda kalan hayallerim...

Şairliğim Öldü Yokluğundan Ağlasın Şiirlerim / Arzu Karadoğan

Sensizliğimin Güncesi

Resimli Şiir

şiirin hikayesi

Şairliğim öldü yokluğundan ağlasın şiirlerim..

I

Esmer anılarım vardı
Güneş yanığı
Günün değdiği yerde
Adınla başlayan...

Sessiz bir çığlık olurdun kulaklarımda
Nefesimden dökülürdü sesin

Duydukça yanar
Duydukça ağlardım...

Sözlerin sussa da çağırdıkça gözlerin beni
Aynalar kırılırdı bakışlarında
Ki yalan nedir bilmezdi onlar

Baktıkça yanar
Baktıkça kanardım...

II

Umut ekerdik saksılara
Boyvereceğini bilmeden hüzünlere
Gönüllüydük aşkla yanmaya hani
iliklerimize kadar...

Kaç kere düşerdi can
gözleri âmâ
Gönül gözüyle böylesine
deli bir sevdaya...

III
Bir kelebek misaliymiş
Aşk
Uçup giden avuçlarımdan
Kanadında sen...

Ve sevda kokan uçurtmaymış
Umutlar...
İliştirdiğim deli bir rüzgarın teninde savrulan...

kanatsız bir güvercinmiş
Sevmek
Göç ederken yalnızlıklara
Üşümekmiş haziranın koynunda
Kış ortasında yanmakmış
Yokluğuna...

IV

Boğazıma düğümlenen
Sevdamın ayak izleri
Taşıdı mı seni de çaresizliklere
Sızladımı ayak uçlarında vedalar...

Sende düştün mü
ayrılığın kanatlarından
Uçurumlara...

Ağladın mı
gelmeyecek yarınlara
Hıçkıra hıçkıra...

Söndümü gözlerinde hiç ışıklar
Haram kıldın mı uykuları
gecelerine..

Güneşin gözlerinde kararttın mı
gündüzlerini...

Yağmur olup yağdın mı
Düşllerimizin takıldığı
göğün kirpiklerinden...

Tükendin mi sende benim tükendiğim kadar....

V
Parmak uçlarım acıyor
Adın düştükçe kalemimden satırlara
Bükülüyor içimde kelimeler

İçimin sancısı düşüyor
Bakışlarıma
Gözlerinden vuruyor yaralı yüreğimi
Gecenin ellerinden dökülüyor ruhum
Karanlığın koynuna..

VI

Duy!

Kanayan sesini yüreğimin
Geri al yokluğunu benden
Sar sensizliğimin üstüne seni
okşa saçlarımın yetimliğini...

Günüm ol

Güneşim ol
Doğ sabahlarımın üstüne yeniden
Kalbimin duvarlarına mıhlansın zaman

Benim ol

Unuttur bana senden öncesini
Sil takvimlerden ayrılığın güncesini

Gücüm kalmadı dayanmaya....

10.06.2011

Arzu Karadoğan


	Logged

FORUMDA RESİMLERİ GÖREMEYEN ARKADAŞLAR TIKLASIN ÇÖZÜM

Yaralı gönlümü ,
sevgilinin gece renkli zülfünün hayaliyle sardım.
Geceleyin merhem bulamayan o yaranın vay haline.

Yarım kalan öykülerimin noktası olmaktan vazgeç.
Bana başlangıçlara yeter hevesini ver.
“Susacak var” edilen bir yemin, sözle tutulamayan.
Bana yüzünden çizgiler ver, gülüşünle belirginleşen ve hiçbir gamzeye yer açmayan.
Suya yazılmaktan kurudu kelimeler…
Bana bir cevap ver!

Bana hayatım boyunca vazgeçmemem gerekildiği söylendi.
Fakat çoğu zaman bunu başaramadım.
Ben her vazgeçişimde ağladım bazen yıkıldım..kırıldım.
Ve ben vazgeçmemeye çalışırken birileri çoktan bir şeylerden benden vazgeçmişti.
İnsanlar istemedikleri şekilde yaşadıklarında her gün ölürler.
Ben her gün öldüm

Gitmek istediğiniz yer: