Zehra


Çoktandır uzağım arkadaşlarıma

Kahveye de uğradığım yok

Zehranın yokluğunda herşey aslında hiçbirşeydi

Her varlık/her söz/her ses

Zehramın yokluğunu haykıran birer çığlıktı sadece

Herşeyden kaçışım sessizliğimde zehramı yaşamak içindi belki

Ben geceyle yaren bir aşıktım

 

Süzüldü ay sessizce aydınlığın arkasına

Oysa kendisi değil miydi ışığı yansıtan

Belki sadece aşıktı güneşe

Su sokağa, şehre şu insanlara yansıyan

Sadece aşkının taşkın sevinciydi

Ve çekiliyordu yine aydınlığın arkasına

Arıyordu besbelli aşkı yine/yeniden

 

Çokça sevişmiştik seninle

Öyle sohbetler ettik  ki gecenin koynunda

Her hece bir yangın sevişmeydi

Dudaklarından dökülen kıvılcımda

Ruhum kıvranırdı yangına

Bedendekini çoktan geçtik de

Yürekteki yangına doymazlık var bizde

Evet zehra seninle bir aşk daha yaşamıstık

 

Peki biten neydi

Çünkü şimdi yine seninle zehra`m

Dudaklarındaki yangına kilitlendi ruhum yine

Seni arıyorsam yeniden

Daha dün bitmiş bir aşkın peşinden

Sanki hiç olmamış sevişmeleri özlemişsem

Hiç yaşanmadığı için hasrete dönmüş gibi görünen

O sarılışlarımızı yeniden resmediyorsam satırlarda

Neydi aradığım sende zehra`m

 

Bir ateş kasırgasında... yangının en ortasında

Sen bakarken bana sevdayla

Tutusan beden değilse

Ruh değilse yok olan

Ve ateş yakmıyorsa canımı

Yanan bendim evet

Ama yakan da bendim

Ateşin kendisi olmak kurtuluştur yanmaktan zehra`m

Ben sen olmaya bu yüzden gönüllüyüm

Seni aşkın adı yapmak bundan kadınım

Ya sen yanar yok olursan bu yangında... bu ateşte zehra`m

Sahi senin adın zehra mıydı

Sen miydin hep aradığım

Arayışlara aşk adını vermeme sebep olan kadın

 

Evet gittin sen beden vadimden

Oysa ruhumun gökyüzünde yedi renkli bir resimsin hala

Mısırın fethedilmemiş topraklarında akan o nehirde

Nehrin sularına düşmüş ışık gibi

Koca bir medeniyet yaratılmış gibi

Sevdaya dair bir efsane gibi akıyorsan topraklarımda

Ben seni seviyorum demektir

Evet ben bir yangındım/ateştim

Ve sen bir nehir gibi akardın bedenime

Ve ateşle su buluşur

Yangın alevlenirdi her buluşmada

Ateşime ışığının her dokunuşu sevdaydı

Suyun söndüremediği ateş aşk demektir

Seni evet zehra`m

Suyunla ateşime kıvılcım olduğun her sevişmeden sonra

Daha çok severdim

Daha çok arardım seni

Sahi sen gittin mi benden

 

Şimdi bendeki hangi beni dersen eğer

Nehre düşmüş ışığın güzelliginde

Ve ona sahip olunamamasında oluşan seni sevdim derim

Sahip olamadığınla seviştin mi sen hiç zehra`m

Sahi biz seninle hiç seviştik mi

 

Evet otururdun sen yamacıma

Bakardın bana/ her bakışın bir aşk hikayesi

Konuşurduk seninle durmaksızın

İnsan üstüne/ tanrıya dair

Anlamadıklarını sorardın ya bana

Ben en çok seni anlamaya verirdim kendimi

Sen bendeki sevdaya bakar anlatmamı beklemeden

Düşerdin kavrayışların kucağına

Ben sana sorardım/ zehra sen misin

Adın başkaydı sanırım

Ama zehra gibi bakardin bana

Öyle dokunurdun sevdama

 

Ben ateşimde su

Sen akışında ateş

Ask bir araya gelişidir su ile ateşin

Birbirini yok etmeden

Ben yanışında yok olmayan seni hep aradım

Ben yandıkça daha coşkun akan o nehri hep özledim

Ben seni tanımadan

Seninle daha hiç karşılaşmadan sevdalandım

Seviştim seni bulabilme ihtimalimle

Ruhumda elinde asa arayışlara yürüyen bir adamın oluşu bundan

Sahi zehra`m ben seni hiç buldum mu

Hasreti seni bulmanin arzusuna katık edip

Öptüm mü bakışlarından seni

Sahi senin adın zehra mıydı...

Gassan SATAR