Sayfa: [1]   Yukarı git
Konu: Hasan Yiğit - Mavi  (Okunma Sayısı 188 defa) Seçenekler Arama
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.
« : 21 Temmuz 2011, 14:02:08 »
DiLEM
Sevda Masalları
Administrator
*****


Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bayan
Mesaj Sayısı: 2503

Üşür yorgun umutlarımdan arda kalan hayallerim...


WWW
Hasan Yiğit - Mavi

MAVİ !!!


Sevdiğim;
Sana bir masal anlatsam
Bu masalın başı da sen, sonu da sen olurdun
İşte o zaman sen bu masalın kahramanı olurdun
Sevdadan ve aşktan ibaret…

Her ne kadar bu masal da olsa
Ben gerçekleri anlatsaydım eğer
Bu masalın ne başı sen,ne de sonu sen olurdun
İşte o zaman sen bir masal olurdun
Bense Zümrüt-ü Anka kuşu…

Şimdi ben yarım
Şiirlerim yarım, sen yarım..
Fi tarihinin öncesinde;
Bir delinin dudaklarından dökülen nağmeleriyiz
Birbirine sarılıp ısınmak isteyen birileri,bu masalı anlatıyor
Hiç kimse bir alamet-i fârikadan söz edemez artık…

Eğrelti hayatımız da sakladığımız
Günsüz doğan çocuklarıyız biz hiç kimsenin bilmediği…
Ve anılarımızı s/akladığımız, sırlarımızı gökyüzü aldı
İşte ne oluyorsa ondan sonra kapatıyorsun göz kapaklarını
Ve o zaman gözlerinden uçan kelebekler avuçlarıma konuyor…

Barış güvercinlerini salıyorum senin için gökyüzüne
Ve hiç unutmayacağım mavinin adını-sanını
Boğazımda düğümleniyor faili meçhul kelimeler,
Senin ruhunda uyuyup kalan mavilere sarılıyor senden habersiz
Hiçbir şeyi sevmedim maviyi sevdiğim gibi
Çünkü o sendin sevdiğim, mavi sendin, ben maviye sevdalanmıştım…

Hiç kimse ve hiç bir şey bana iyi davranmadı mavi kadar,
Senin dertlerin kadar kendi hüznümü de sakladım içimde
Fırtınana yakalanan yaşlı bir yelkenli oldum
Umudum gibiydin uzakta yanan bir deniz feneri misali
Sonsuzluğa yelken açarken, azgın dalgalarla boğuştum…

Bu masalın sonrası hiç yaşanmadan okundu
Gözlerimiz, gözlerimize sevdalı, yüreklerimiz kadar
Maviye yazılan şiir gibiydik…
Soluksuz, sessiz…
Ve…
Masal bu ya:
Sen benim olmuştun…
Bense mavinin…



Yiğitmarsandiz / Hasan Yiğit
18 Temmuz 2011-07-18
03:30
Logged




Yaralı gönlümü ,
sevgilinin gece renkli zülfünün hayaliyle sardım.
Geceleyin merhem bulamayan o yaranın vay haline.


Yarım kalan öykülerimin noktası olmaktan vazgeç.
Bana başlangıçlara yeter hevesini ver.
“Susacak var” edilen bir yemin, sözle tutulamayan.
Bana yüzünden çizgiler ver, gülüşünle belirginleşen ve hiçbir gamzeye yer açmayan.
Suya yazılmaktan kurudu kelimeler…
Bana bir cevap ver!


Bana hayatım boyunca vazgeçmemem gerekildiği söylendi.
Fakat çoğu zaman bunu başaramadım.
Ben her vazgeçişimde ağladım bazen yıkıldım..kırıldım.
Ve ben vazgeçmemeye çalışırken birileri çoktan bir şeylerden benden vazgeçmişti.
İnsanlar istemedikleri şekilde yaşadıklarında her gün ölürler.
Ben her gün öldüm
Sayfa: [1]   Yukarı git
 
Gitmek istediğiniz yer:  

Arsiv
MySQL Kullanıyor PHP Kullanıyor Powered by SMF 1.1.16 | SMF © 2006-2008, Simple Machines
vBulletin Theme Design by TurkloRD
XHTML 1.0 Uyumlu! CSS Uyumlu!