Her gece gözlerimden hatıralar çalınmış.
Bir denizci ağ atmış yalçınlaşmış düşlerime...
Düşmüşüm.
Bir ses... giden gitmiştir demiş..


alıntı

GİDENLERE AĞIT...


Ölümün kor(k)usu
usulca sokulmuştu iliklerine...
Kirletilmiş yaşamların çocukları olmak istemediler
tertemiz duyguları sevinçleri
ve sonsuz özlemleriyle
onurlu ölümlerdi seçtikleri...
geriye sadece
" neden " diyen bir uyanıştı kalan...
yüreğimizin sizi anımsayan yanlarında..

yaşanmayan özgürlüklerin çocuklarıydılar...
çaresizlik içinde
öfkeli bir umuttu gözlerindeki anlam...
neydi o ?
sessiz bir ölümmüydü ?
neydi boyunlarındaki yağlı ilmek,
yaşamak ağrısımıydı !..

Doğanın mutlu çocuklarıydılar...
Güneşin sofrasında kurarlardı düşlerini...
Dilekleri Diclenin sessizliğinde akardı
usulca...

Bilinmeyen söyletilmeyen
cümlelerde kaldılar...
kirli bir savaşın iğrençliğinde,
kaybettiler düşlerini...
şimdi onların uzak bakışları
zincirlenmiş çığlıklarında saklıdır...

Günahsızdılar...
gönülleri ateş gibi sıcak,
güneş gibi aydınlıktı...
umuda açılırdı kolları...
Ah !... ölüme açılmasaydı...

Onların düşleri
evrenin parlayan sonsuz yıldızlarıdır
gök/yüzümüzde...
içimizde yaradır sessiz gidişleri...
göğüs kafesimizde sıkışan bir özlem...

Firar Umut---Hasan Karadeniz

Aşk(ın)a Mahkûm Satırlar



Her kelime başlangıcıdır ömrün,
Ve her boşluk Aşk(ın)a mahkûm satırlardan ibarettir...

Aşka şehit düşmüş satırlar karalarken
Maviliğinde kaybolmuş bir yetim gibi irkilir ruhum
Kucağını açıp kovalarken karanlıkları
Çatlamış satır aralıklarına çarpar bedenim…
Kim bilir hangi virane dudakta hayat bulur
Ve fısıldar kulağına ab-ı hayat sözleri…

Yalnızlığımla üstünü örttüğüm
Ve kimselere göstermeyip sakladığım kelimelerimi
Hangi serseri rüzgâr alıp götürdü?
Nasır tutmuş ellerim şimdi hangi boşluğa tutunmaya çalışacak?
Sensizliğin bir adım ötesine gitmeyen ayaklarım
Öylece kalakalacak…
Titreyen ve korkuya alışmış benliğim
Hangi sesin buğusuyla uyanacak…
İşte bekliyorum,
Bıraktığın yerdeyim...
Gel ve bilinmezliklerimden kurtar…
Kurtar ki sana bağlı gönlüm azametinle övünsün…

Gel…
Yaraya çalınmış katran gibi gel…
Yokluğunu örten gece gibi gel…
Aydığınlıyla büyüleyen güneş gibi gel…

Bak, sen gittikten sonra yağmur yağdı,
Karakalem işlenmiş satırlara…
Yazmaya korktuğum bütün kelimeler
Sel misali akıp giderken yatağında,
Tarumar eder tüm azgınlığıyla…
Bir el bekliyor,
Bir sözüne hasret biçare nefsim
Bir umuda gark olmuş seni bekliyor…

Susuzluğunda kuruyan satırlar gördüm
Her biri binbir derde müptela olmuş gibi inliyorlar…
‘Atın bizi tüm boşluklardan ve kurtarın’ diye…
Tükenmişliğiyle pusan heceler var,
Kalbine ok gibi saplanan çizgiler kanatıyor ruhumu
Ve bir damlayken yaram
Ben yine can çekişiyorum
Ta ki son nefesime kadar…

Sebepsiz ve varlığını bilmediğim satırlara rastladım.
Üstünde, hiçbir maşuka yazılmamış cümleler vardı…
Büyüleyiciydi…
Karalanmış ve silinmiş.
Sonra tekrar yazılmış; tekrar silinmiş.
Her silişinde bir şeyleri alıp götürmüş…
Âşıktan mı almış yoksa maşuktan mı bilinmez…
Kendini sensizlik uçurumundan atan kelimeler gördüm
Amaçsız ve nedensiz düştü boşluğun şafağına…
Hangi cümlenin bilmem hangi satırından bırakmış kendini.
Yokluğuna derdest olmuş sevdaya ulaşmak için mi bilinmez…

Ve yaklaşıyor her nefeste ölüm…
Kanayan ruhlar bürüdü vuslatı.
Yorgun bakışlar ve bilinmez sözlere sahip gözlerim
Sana ermenin, seninle bizliğe koşmanın hevesiyle
Sürekli kapanıyor ve umutla tekrar açılıyor…

Sesleniyorum sana…
Ey Nar-ı Rahab!!!
Susuz gönülleri yakıp kavuran ateş…
Sensizliğe âşık baharları, alevleriyle saran ateş…
Yakan sen, ateşine müptela olan ben…
Yak beni de yok et bedenimi…
Ve öyle yanayım ki,
Benim de sonbaharda rüzgâra savuracak küllerim olsun…

--DuDaR--

tüm gökyüzü çiçekler için vardır oysa
rüzgar utangaç bir kızdır
sesizden teninde dolaşır
kokusunu bırakır yasak yolculukların
kan kesmiştir gözleri çocukların
uykularında çekmeceleri yağmalanır
can olur martıya özlem
kırık kanadını sarar sarmalar da uçar
tüm durakları kentin gece görünmez olur
kıyılar denizsizdir



***********************


uçurumlar gölgeler için yaşar
ateşten dili gül iklimi kadınların
öpüşlere yasaktır
trenler eski şehirlerden geçer
acılı ölülerin gözlerinin üstünden
kalbin yalnız mezarlıklara yurttur
gözbebeği büyücüsü umutlarınla oynar

alıntı

'Hayat...'
Dur bekle beni,
Dizlerimde derman kalmadı ardından koşacak!

'Aşk...'
Her geçen gün öldürme yüreğimi;
Bi can daha kalmadı verecek!

'Mutluluk...'
Kaçma benden her defasında,
Bu sefer değerini bileceğim senin!

'Acı...'
Uzak dur benden,
Hiç sevemedim ben seni!

'Hüzün...'
Esir etme artık beni,
Ben zamanıyla çok büyüttüm seni...

Vee...

''Sen...''
Daha fazla yorma beni...!
Ben fazlasıyla ödedim,
Senin uğruna kaybettiklerimin bedelini...!


alıntı

Kelepçeliyim ben sana
Suçumda sensin cezamda
Mahkumu yok bu aşkın
Hapsolduk birbirimize

Acaba?

Aşkları da devralır mı
kalp nakli yaptıranlar?
 
Yılmaz Erdoğan