Hala sen varmışsın gibi,
İki yastıkla yatıyorum,
Kimseye söyleme gidişini,
Ben söyl...emedim.
Elimde senin siparişin olmayan,
Torbalarla dönüyorum eve.
Ağlaya ağlaya öpüyorum,
Yattığın yastığı yorganı,
Sanki beni az önce öpücükle ,
Yolcu etmişsin gibi çıkıyorum sokaklara.
Üst komşuya hava atarak,
Bir fiyaka bir görsen.
Ne garip bu insanlar !
Bütün mahalle hatta altaki bakkal bile,
Seni geçen Kasım öldü sanıyor.
''Ne Garip Bu İnsanlar !.
Hala her sabah bana selam veriliyor.
Sanki yaşıyomuşum gibi.
Ceyhun YILMAZ