Sayfa: [1]   Yukarı git
Konu: Anlamı Yok Hayatın Gelmeyen Bir Şafağın Namlusunda Yazıldım Ölüme - Al Ömrümü  (Okunma Sayısı 228 defa) Seçenekler Arama
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.
« : 06 Haziran 2011, 00:08:57 »
DiLEM
Sevda Masalları
Administrator
*****


Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bayan
Mesaj Sayısı: 2503

Üşür yorgun umutlarımdan arda kalan hayallerim...


WWW
Anlamı Yok Hayatın Gelmeyen Bir Şafağın Namlusunda Yazıldım Ölüme - Al Ömrümü








Al Ömrümü Senin Olsun Ben Hazırım Gitmeye


Şimdi ben çocuk kalmış beyaz düşlerimde bıraktığın o yerde
Seni bekliyorum yine ıslanmak için nisan yağmurlarında
Gökkuşağının altına binlerce umut ektim dudaklarımda aşkın yankısı
Büyüdüğünde altında sevişecek çiçeklerim bir pembe masallı rüyada

Al ömrümü senin olsun yanıyorken sensiz tenhası yalanlı bir ölümle


Soysuzlaşan bir girdap bu kayıbım en siyahında bul beni
Tut ki avuçlarımdan sızılı her ırmağım dökülsün tenine
Sadece nefeslerimiz sürtünsün varsın ölüm gelsin kime ne?
Nem kaldı kaç gönlüm var ki seni bir daha böyle sevmeye?

Al ömrümü senin olsun yanıyorken sensiz tenhası yalanlı bir ölümle


Sevdanın fethine kurban olmuş bir uçuk maviyim.
Sakla kokumu hadi ciğerinde eğmiş razı oluşlarım başını önünde
Kaç kez ruhum yokluklarında bir mezar kazarken nefeslerime
Sar hadi ne olur kırık kanatlarımı sensiz üşüyen bu yüreğin içinde

Al ömrümü senin olsun yanıyorken sensiz tenhası yalanlı bir ölümle


Anlamı yok hayatın gelmeyen bir şafağın namlusunda yazıldım ölüme
Kan rengi günlerimde sürgünümün bitmeyen bir kış sabahında dünlere
Gel kurtar beni bak kendime verdiğim tüm tesellilere kar yağıyor.
Ezberlediğim her türkün bir karanlık dehlizde sensiz nefessiz kaldı.

Al ömrümü senin olsun yanıyorken sensiz tenhası yalanlı bir ölümle


Firar etmişken karanlık bir geceye hasretin bir musalla taşı gibi soğuk
Rehin bir yalnızlığa düştüm şimdi gücüm yeter mi sensizliğe?
Büyüdüm şakaklarıma düşen her beyazın gölgesinde birikmiş özlemimle
Kanadım Leyla oldum yandım Aslı oldum çölünde serap oldum.

Al ömrümü senin olsun yanıyorken sensiz tenhası yalanlı bir ölümle



Yemin ettim yosun renkli düşlerinde bir vurgunda kanadıkça
Elleri ekim kokan sevgili ufku görünmez denizlerde yorgunum.
Ben seni hiç koklayamadım ki sadece kokundan bir bahçe kurdum kendime
İnfazı gecikmekte kalbimin hadi kapat gözlerimi ben hazırım gitmeye

Al ömrümü senin olsun yanıyorken sensiz tenhası yalanlı bir ölümle

Yasemin Canan
Logged




Yaralı gönlümü ,
sevgilinin gece renkli zülfünün hayaliyle sardım.
Geceleyin merhem bulamayan o yaranın vay haline.


Yarım kalan öykülerimin noktası olmaktan vazgeç.
Bana başlangıçlara yeter hevesini ver.
“Susacak var” edilen bir yemin, sözle tutulamayan.
Bana yüzünden çizgiler ver, gülüşünle belirginleşen ve hiçbir gamzeye yer açmayan.
Suya yazılmaktan kurudu kelimeler…
Bana bir cevap ver!


Bana hayatım boyunca vazgeçmemem gerekildiği söylendi.
Fakat çoğu zaman bunu başaramadım.
Ben her vazgeçişimde ağladım bazen yıkıldım..kırıldım.
Ve ben vazgeçmemeye çalışırken birileri çoktan bir şeylerden benden vazgeçmişti.
İnsanlar istemedikleri şekilde yaşadıklarında her gün ölürler.
Ben her gün öldüm
Sayfa: [1]   Yukarı git
 
Gitmek istediğiniz yer:  

Arsiv
MySQL Kullanıyor PHP Kullanıyor Powered by SMF 1.1.16 | SMF © 2006-2008, Simple Machines
vBulletin Theme Design by TurkloRD
XHTML 1.0 Uyumlu! CSS Uyumlu!